เนื่องจากบทความนี้เป็นบทความแรกของบล็อกแห่งนี้ ผมคงไม่มีอะไรที่จะมาสาธยายให้เพื่อนๆ ฟังนอกเหนือไปจากการแนะนำตัวครับ หากเพื่อนๆคนไหนอยากจะเรียกชื่อผม ผมก็อยากให้เพื่อนๆเรียกผมว่า “orange small fish” ซึ่งหากแปลตามตัวก็จะหมายถึง “ปลาตัวเล็กสีส้ม“ แต่ถ้าให้เพื่อนๆคนอีสานเค้าตีความหมายของชื่อนี้ เค้าก็จะนึกถึง “ส้มปลาน้อย“ ซึ่งหมายถึงส้มปลาหรือปลาส้มที่ทำมาจากปลาตัวเล็กๆไว้กินกับข้าวเหนียวหรือข้าวเจ้าที่ได้รสชาติอร่อยสุดยอดครับ(ผมกินมาแล้ว) หรือหากเพื่อนๆ คนไหนอยากจะเรียกชื่อผมเป็นอย่างอื่นก็ได้นะครับไม่ผิดกติกาหรอก(แต่อย่าให้ผมได้ยินล่ะ… อิอิ ล้อเล่ง)

และถ้าสงสัยว่าทำไมผมถึงได้ตั้งชื่อบล็อกแห่งนี้ว่า IT24×7 ก็คงต้องขออนุญาตชี้แจงแถลงไขกันซักนิดหน่อยครับ คำว่า IT24×7 หมายถึง ไอที 24 ชั่วโมง ตลอด 7 วันครับ เห็นคำแปลแล้วอย่าเพิ่งงง ขอขยายความอีกนิดละกันนะครับ เนื่องจากปัจจุบันผมทำมาหากินด้วยการเป็นพนักงานให้บริการด้านไอทีหรือที่ใครต่อใครเค้าชอบเรียกกันว่า IT Support นั่นแหละ หน้าที่ก็ไม่มีอะไรมากมายครับ แค่ต้องแก้ปัญหาไอทีทุกปัญหาที่พนักงานในบริษัทประสบ เวลางานของผมก็เหมือนกับพนักงานออฟฟิศทั่วไปคือ ทำงาน 8 ชั่วโมงต่อวัน จะมีบ้างเป็นบางครั้งที่ต้องทำงานล่วงเวลา

บ่อยครั้งที่เพื่อนพนักงานของผมโทรศัพท์มาขอบริการความรู้เพื่อแก้ปัญหาคอมพิวเตอร์ในเวลาหลังเลิกงานหรือในวันหยุด ผมก็ยินดีที่จะให้บริการครับ ยอมรับว่าบางครั้งผมก็ไม่สามารถรับสายได้เนื่องจากไม่สะดวก พอโทรกลับไปอีกทีก็ไม่ทันการซะแล้ว ทำเอาเช็งไปเหมือนกันครับ ความจริงก็คือ แม้ผมจะพยายามทำหน้าที่ให้ได้ดีที่สุดเพียงไร ผมก็คงไม่สามารถให้บริการแก่ใครๆได้ตลอด 24 ชั่วโมงเหมือนเซเว่นอีเลฟเว่น บล็อค IT24×7 จึงเป็นความหวังของผมที่สานฝันให้เกิดแหล่งบริการความรู้ด้านไอทีแก่ทุกคนตลอด 24 ชั่วโมง ตราบที่เท่าท่านจะสามารถเปิดอินเทอร์เน็ตเข้ามาอ่านได้ครับ

อิจฉาพนักงานกูเกิ้ล เค้ามีแผนกไอที 24 ชั่วโมงด้วยนะ

ที่ผ่านมาผมมีโอกาสได้เขียนบทความด้านไอทีเอาไว้พอสมควรครับ ไม่ว่าจะเป็น http://www.kapook.com/msn , http://www.kapook.com/google , http://download.kapook.com และ http://computer.kapook.com เพื่อนๆ หลายคนอาจจะเคยผ่านเข้าไป แล้วเผลอไปอ่านบทความ ผมเชื่อนะครับว่าความรู้ต่างๆเหล่านั้นน่าจะพอมีประโยชน์อยู่พอสมควรครับ

ก่อนที่ผมจะเริ่มลงมือเขียนบทความในบล็อก IT24×7แห่งนี้ เมื่อวานผมได้ลองกลับไปนั่งอ่านบทความเก่าๆ ที่เคยเขียนไว้เมื่อครั้งแรกๆ นั่งอ่านไปก็ขำไป รู้สึกแปลกๆ เหมือนโดนจักกะจี้ในลำคอยังไงบอกไม่ถูก ถามตัวเองหลายครั้งว่า เฮ้..นี่บทความของเราจริงๆ น่ะเหรอ? ทั้งถ้อยคำและสำเนียงดูแปร่งๆ สะเหร่อๆ ยังไงพิกล แต่หลังจากที่ผมอ่านบทความของตัวเองจนจบ ผมกลับพบสัจธรรมสำคัญอย่างหนึ่งว่า บท ความด้านไอทีบางเรื่องนั้นมีอายุขัยสั้นนัก ศาสตร์ความรู้ด้านนี้เปลี่ยนแปลงไปเร็วมาก เทคโนโลยี กฎหรือทฤษฏีการใช้งานหลายๆอย่างที่ถูกต้องในวันนี้ พรุ่งนี้อาจจะผิดก็ได้ เห็นได้ชัดจากหนังสือคอมพิวเตอร์หลายเล่มที่ซื้อมากองๆ ไว้ หากเราไม่รีบอ่านไม่นานมันก็คงตกรุ่นเปลี่ยนเวอร์ชั่นไป พอหยิบเอามาอ่านอีกครั้งก็ไม่ทันการซะแล้ว หน้าจอในหนังสือก็ไม่เหมือนกันกับโปรแกรมเวอร์ชั่นปัจจุบันที่กำลังใช้ ถึงตอนนี้หนังสือคอมพิวเตอร์ราคาแพงๆ ของผมมีมูลค่าเพียงแค่กระดาษที่พร้อมขึ้นเครื่องชั่งขายของเก่า ผมคิดเลยเถิดไปว่า บทความไอทีบนเว็บไซต์ก็คงไม่ต่างกันครับ วันข้างหน้าบทความเหล่านั้นก็อาจจะกลายไปเป็นขยะบนอินเทอร์เน็ต ที่แย่กว่าก็ตรงที่มันชั่งกิโลขายไม่ได้น่ะสิ (ฮา)

การที่ผมเลือกใช้บล็อกมา นำเสนอบทความของผมก็เพราะ บล็อกให้ความรู้สึกดีๆ เหมือนเขียนไดอารี่ แค่เปลี่ยนจากเรื่องราวบันทึกประจำวันเป็นความรู้และการแก้ปัญหาด้านไอที แรกๆผมกังวลเรื่องการสืบค้นข้อมูลอยู่เหมือนกัน โชคดีที่ระบบบล็อคมีวิธีสืบค้นหลายรูปแบบ ทั้งการค้นหาด้วยการใส่คำสำคัญหรือคีย์เวิร์ดในช่องค้นหา หรือสืบค้นจากแท็ก(Tag) อีกทั้งเรายังสืบค้นจากวันเวลาที่เขียนได้อีกด้วย ที่ชอบที่สุดก็คือ ผมสามารถแทรกคลิปวีดีโอหรือเพลงในเนื้อหาได้ สำคัญกว่านั้นก็คือ เพื่อนๆ ที่เข้ามาอ่านบล็อกของผมสามารถแสดงความคิดเห็นหรือชี้แนะบทความของผมได้ด้วยครับ

ท้ายที่สุดในบทความแรกนี้ orange small fish ขอฝากเนื้อฝากตัวกับเพื่อนๆ ทุกคนด้วยนะครับ ผิดพลาดประการใดก็ต้องขออภัย ผมพร้อมที่จะรับคำชี้แนะจากเพื่อนๆ ทุกคนเสมอและตลอดไปครับ

สวัสดีครับ

oRaNgE sMaLl FiSh : ปลาตัวเล็กสีส้ม